x
Διαφήμιση

19 Μαρτιου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:21:13:12 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΣΤΗΛΕΣ ΕΠΩΝΥΜΩΣ Τα βιβλία που δεν διαβάζαμε

Τα βιβλία που δεν διαβάζαμε

E-mail Εκτύπωση

altΟ Ισπανός συγγραφέας επιστρέφει στην εποχή που αγάπησε τα βιβλία. Όχι τόσο το περιεχόμενό τους όσο την ανάμνηση των γονιών του να τα βιβλιοδετούν.

Του Χεσούς Καρράσκο
Μετάφραση: Λένα Φραγκοπούλου

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, όπου το διάβασμα ήταν σπάνιο. Ο πατέρας μου ήταν δημοδιδάσκαλος και δουλειά της μητέρας μου ήταν να αναστήσει έξι παιδιά. Τα απογεύματα, για να συμπληρώνουν τον πενιχρό μισθό του πατέρα μου, έκαναν βιβλιοδεσίες. Τα χρόνια εκείνα οι άνθρωποι αγόραζαν τα βιβλία σε τεύχη, από το ψιλικατζίδικο του χωριού. Όταν ολοκλήρωναν τη συλλογή τους, επέστρεφαν τα τεύχη στο ψιλικατζίδικο, απ’ όπου και τα παραλάμβανε κάθε Παρασκευή ο πατέρας μου και τα φόρτωνε στο Ρενό του. Εκείνη την ημέρα έπαιρνε δουλειά για όλη την επόμενη εβδομάδα και ταυτόχρονα παρέδιδε τα βιβλία που είχε βιβλιοδετήσει την προηγούμενη. Θυμάμαι πόσο κρύο και φτωχικό ήταν εκείνο το εργαστήριο που είχε στήσει με τα χέρια του ο πατέρας μου στην πίσω αυλή του σπιτιού. Η μυρωδιά της αμυλόκολλας που χρησιμοποιούσαν για να κολλάνε τα «λευκά φύλλα», η διαλυμένη ξυλόκολλα, τα φύλλα απομίμησης δέρματος για να καλύπτουν τα καπάκια, τα φύλλα χρυσού για να διακοσμούν τις ράχες. Θυμάμαι τη μητέρα μου να κάθεται στην επίσης χειροποίητη πρέσα και να ράβει τεύχη. Τέντωνε κάτι πάνινες λωρίδες πάχους ενός δαχτύλου ανάμεσα στο πάνω μέρος της πρέσας και τη βάση της, και πάνω τους έραβε τα τυπογραφικά. Η νάιλον κλωστή που χρησιμοποιούσε ήταν για εμάς το συνώνυμο της ανθεκτικότητας. Ήταν αδύνατον να την ξεριζώσεις και για να τη δουλέψεις έπρεπε να φοράς δερμάτινα προστατευτικά στις αρθρώσεις των δαχτύλων. Δαχτύλια τα λέγανε. Κι αυτά μόνοι τους τα είχαν φτιάξει.

Μετά τον γάμο, η μητέρα μου ξήλωσε το νυφικό της, ξεχώρισε τα κομμάτια του υφάσματος και τα έκοψε σε λωρίδες. Όταν τη σκέφτομαι να ράβει βιβλία, καθισμένη σε ένα τραπέζι ανάμεσα σε τυπογραφικά, δεν τη φαντάζομαι κλαμένη αλλά προσηλωμένη.

Όταν παντρεύτηκαν, όπως ήταν φυσικό, η μητέρα μου είχε ράψει μόνη της το νυφικό της. Μάθαμε πώς ήταν χάρη σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία στην οποία οι δυο τους, όπως όλοι οι νεόνυμφοι της εποχής τους, ποζάρουν στο φωτογραφικό στούντιο. Δείχνουν μακιγιαρισμένοι, φωτισμένοι όπως και όλοι οι συμπατριώτες τους από το ίδιο γκριζωπό φως που έβγαινε, θα ’λεγες, από όλες τις λάμπες της Ισπανίας εκείνης. Μετά τον γάμο, η μητέρα μου ξήλωσε το νυφικό της, ξεχώρισε τα κομμάτια του υφάσματος και τα έκοψε σε λωρίδες. Όταν τη σκέφτομαι να ράβει βιβλία, καθισμένη σε ένα τραπέζι ανάμεσα σε τυπογραφικά, δεν τη φαντάζομαι κλαμένη αλλά προσηλωμένη.

Δεν ξέρω πόσα βιβλία μπόρεσε να ράψει από εκείνο το νυφικό, αλλά είναι σίγουρο ότι όλα, ή σχεδόν όλα, βρίσκονται στην Εξτρεμαδούρα, τον τόπο καταγωγής μας, όπου έμειναν εκείνοι όταν παντρεύτηκαν. Ονειρεύομαι να συγκεντρώσω όλα εκείνα τα βιβλία. Θα πήγαινα πόρτα πόρτα, όχι σαν πλασιέ εγκυκλοπαίδειας, αλλά σαν αγοραστής. Δεν θα μου ήταν καθόλου δύσκολο να τα αναγνωρίσω. Θα μου αρκούσε να τα οσμιστώ για να καταλάβω ότι βιβλιοδέτες τους ήταν οι γονείς μου. Θα τα έπαιρνα στο σπίτι, θα τα ξήλωνα, θα έβγαζα όλες τις λωρίδες του υφάσματος και θα τις πήγαινα στη μητέρα μου σαν κάποιος που το ’χει τάμα. Ξέρω ότι αυτό είναι κάτι που δεν θα κάνω ποτέ, κι έτσι με παρηγορεί η σκέψη ότι το νυφικό της διατηρείται στο χρόνο και αποτελεί κομμάτι των βιβλίων ανάμεσα στα οποία μεγάλωσα. Βιβλία που οι γονείς μας δεν είχαν το χρόνο να μας διαβάσουν, αλλά που εμένα με έβαλαν στο δρόμο αυτού που έγινα.

* Ο ΧΕΣΟΥΣ ΚΑΡΡΑΣΚΟ είναι συγγραφέας.
Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «Άγρια ερημιά» (μτφρ. Λένα Φραγκοπούλου, εκδ. Αντίποδες).


alt Το κείμενο του Jesús Carrasco δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα El Pais, την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018.

 

alt

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Νικολαΐδου, Σφυρίδης, Φορντ, Ροθ: βιβλία και ήρωες στον αστερισμό του καρκίνου

Νικολαΐδου, Σφυρίδης, Φορντ, Ροθ: βιβλία και ήρωες στον αστερισμό του καρκίνου

Πάσχοντες από καρκίνο: Ήρωες, ηρωίδες, αλλά και αληθινές ιστορίες, από τη σύγχρονη ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία. 

Του Παναγιώτη Γούτα

Σε αρκε...

Η Μπερλίν, ο Κάρβερ κι ένα παιδί από τη Θεσπρωτία

Η Μπερλίν, ο Κάρβερ κι ένα παιδί από τη Θεσπρωτία

Για τις συλλογές διηγημάτων της Lucia Berlin, «Οδηγίες για οικιακές βοηθούς» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά, εκδ. Στερέωμα), του Raymond Carver «Ελέφαντας» (μτφρ. Τρισεύγενη Παπαϊωάννου, εκδ. Μεταίχμιο) και του Σωτήρη Δημητρίου «Ένα παιδί απ' τη Θεσσαλονίκη» (εκδ. Πατάκη).

...
«Πάντα επιστρέφεις, λύπη μου στου στήθους μου τη λίμνη»

«Πάντα επιστρέφεις, λύπη μου στου στήθους μου τη λίμνη»

Ένα προσωπικό κείμενο με αφορμή την ποιητική συλλογή του Γιάννη Αντιόχου «Αυτός, ο κάτω ουρανός» (εκδ. Ίκαρος).

Του Θωμά Συμεωνίδη

Στον Γιά...
Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Η Μύρτις και η μελόπιτα

Η Μύρτις και η μελόπιτα

Η Book Press προτείνει ένα βιβλίο για παιδιά ή για εφήβους.

Της Ελένης Κορόβηλα

Αυτή την εβδομάδα, το εικονογραφημένο παραμύθι «Η Μύρτις και η μελόπιτα»...

Ο Ραφαέλ Γκλυκσμάν και το μέτωπο κατά του ατομικισμού

Ο Ραφαέλ Γκλυκσμάν και το μέτωπο κατά του ατομικισμού

Για το βιβλίο του Rafaël Gluksmann «Τα παιδιά του κενού – Από το αδιέξοδο του ατομικισμού στην αφύπνιση των πολιτών» (μτφρ. Βάλια Καϊμάκη, εκδ. Πόλις).

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Αναψηλάφηση

Αναψηλάφηση

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Βασίλη Γκουρογιάννη «Αναψηλάφηση» που κυκλοφορεί στις 21 Μαρτίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube