x
Διαφήμιση

17 Ιουνιου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:00:00:00 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ

ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ

«Να αναστοχαστούμε κριτικά το τραυματικό παρελθόν της Δυτικής Μακεδονίας»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κωστας Αγοραστός

Η Ελευθερία Κυρίμη με το πρώτο της βιβλίο, τη νουβέλα «Η θάλασσα στο χιόνι» (εκδ. Μεταίχμιο) θίγει ένα πολύ μεγάλο και πολύπτυχο ζήτημα της πρόσφατης Ιστορίας. Η ηρωίδα της, καθηγήτρια σε Επαγγελματικό Λύκειο, φτάνοντας σε μια μικρή κοινότητα, λίγο έξω από τη Φλώρινα, και κοντά στα σύνορα με τα Σκόπια, θα συναντήσει το πρόσωπο μιας άλλης Ελλάδας. Μιας Ελλάδας συντηρητικής, φοβισμένης και μάχιμης με κάθε τρόπο στην υπεράσπιση όσων πιστεύει. Όταν θα φτάσει η στιγμή της αναχώρησης, η ηρωίδα της Κυρίμη, μπορεί να μην καταφέρνει να ολοκληρώσει τους στόχους της και να δώσει διέξοδο στα λίγα, «ψαγμένα» παιδιά του σχολείου της, έρχεται όμως πιο κοντά και σχεδόν καταλύει τα προσωπικά της σύνορα. Έρχεται αντιμέτωπη με τους φόβους της, κλείνοντας μια εκκρεμότητα και συγχωρώντας όσους την έχουν πληγώσει στο παρελθόν. 

«Περιπέτεια, ψυχολογικό σκιαγράφημα και φυσικά ρομάντζο»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κωστας Αγοραστός

Το πρώτο μυθιστόρημα της Ειρήνης Τσαλή με τίτλο «Golden Girl» (εκδ. Μελάνι) αν κυκλοφορούσε στην Αγγλία θα το έβρισκε κανείς στην κατηγορία Chick Lit. Και αν χρειάζεται να αναφέρουμε ένα παράδειγμα για να γίνει σε όλους κατανοητό το συγκεκριμένο είδος, θα αναφέραμε το βιβλίο της Helen Fielding «Το ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς». Αυτοσαρκαστικό, ρομαντικό, γλυκό, με κέντρο μια ηρωίδα, τις επαγγελματικές της αποτυχίες και πώς τις μετατρέπει σε θριάμβους. Ήδη, όμως, αναφερόμαστε στο Golden Girl της Τσαλή, όπου συναντάμε κοσμοπολίτικο περιβάλλον, ηρωίδα που κινείται μεταξύ μεγαλουπόλεων και παρόλα αυτά είναι έτοιμη να εκτιμήσει τα πλεοκεκτήματα ζωής και τα αγαθά που της προσφέρει η γη του γενέθλιου τόπου της. 

«Κάθε συγγραφέας είναι κι ένας μεταφραστής της ανθρώπινης ύπαρξης»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κωστας Αγοραστός

Πρώτο μυθιστόρημα για τον Θοδωρή Τσεκούρα Το αγριότρενο (εκδ. Καστανιώτη) όπου έχει συγκεντρώσει και οργανώσει υλικό πολλών χρόνων για μια ιστορία που ανοίγεται σε αναπάντεχα μονοπάτια και ακροβατεί μεταξύ ρεαλισμού και σουρεαλιστικών εικόνων. Αμεσότητα, χιούμορ και ανατροπές, είναι κάποια από τα βασικά συστατικά του βιβλίου.

«Με επηρεάζουν πράγματα που δεν θεωρούνται τέχνη»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κωστας Αγοραστός

Εικόνες καθημερινές, συνηθισμένες, συχνά πεζές, χρησιμοποιεί η Άνια Βουλούδη, αναδεικνύοντας την κρυμμένη ποίηση που βρίσκεται εντός τους, στην πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Η πλατεία ως μια βέβαιη κατάληξη» (εκδ. Αντίποδες). Ένα άλμπουμ εικόνων αναπάντεχα τοποθετημένων σ' αυτή τη διάταξη, σαν το πρώτο «βιβλίο» μιας πρωτοεμφανιζόμενης και ενδιαφέρουσας φωτογράφου.

«Βάζοντας τις λέξεις σε προτάσεις το χάος μέσα μου αποκτά μια κάποια τάξη»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Αφήγηση μιας νωχελικής Κυριακής, στη διάρκεια της οποίας λίγα πράγματα συμβαίνουν. Η αφηγήτρια στη νουβέλα της Μαριαλένας Σεμιτέκολου «Οι Κυριακές το καλοκαίρι» (εκδ. Ίκαρος) αγαπάει τις λέξεις, θυμάται στιγμές, πρόσωπα και φράσεις, ενώ αποφεύγει τη σοκολάτα, γιατί όπως λέει, της προκαλεί ακατάσχετη και ανεξήγητη δακρύρροια. Τον αναγνώστη, το πιθανότερο είναι, η καλογραμμένη και «ήσυχη» νουβέλα της Σεμιτέκολου να τον μεταφέρει και να τον βυθίσει σε μια αίσθηση άηχη, σκιασμένη, ελαφρώς πνιγηρή. Σαν Κυριακή, το καλοκαίρι.

«Αν δεν έχω γραφείο, θα γράψω σε χαρτόκουτο»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Με γλώσσα στοχαστική και ρέουσα, με διαρκείς αναδιπλώσεις εις εαυτόν αλλά και πολλές επαναλήψεις, η Θέδα Καΐδόγλου προσπαθεί να γεμίσει τις «Κενές καταστάσεις» (εκδ. Απόπειρα) που ορίζουν και περιορίζουν την καθημερινότητα μιας νέας γυναίκας που αναζητά νόημα και αγάπη σε εφήμερες ή αμφίβολες σχέσεις, κι εντέλει στην ίδια τη γραφή. 

«Aφέθηκα να χαθώ στον κόσμο των λέξεων»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Σπύρος Μαντζαβίνος με την πρώτη του συλλογή διηγημάτων «Μνηστηροφονία - Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Καστανιώτη) εξιστορεί με χιούμορ τις συναισθηματικές περιπέτειες του ήρωά του. Ο αυτοσαρκασμός είναι ο βασικός τρόπος του ήρωα να μιλήσει για όλες τις αποτυχημένες του σχέσεις, για το αίσθημα απόρριψης και συχνά πένθους, που τον κατατρύχει. Πηγαία γραφή η οποία υπηρετεί τις ιστορίες του βιβλίου έτσι όπως πρέπει.

«Η γραφή μετεωρίζεται ανάμεσα στο άγγιγμα και τη φυγή»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Αλίκη Στελλάτου με τη νουβέλα της «Γάτα στον κήπο» (εκδ. Κίχλη) προσεγγίζει τις μνήμες και το παρελθόν δύο γυναικείων φωνών. Θραύσματα εικόνων, συγγενικών προσώπων, μισοειπωμένων φράσεων. Θραύσματα χρόνου που συνθέτουν ένα κολάζ σπειροειδών αναμνήσεων. Στη σύνθεση της νουβέλας, ξεχωρίζει η μεστή και δουλεμένη γλώσσα, η οποία υπηρετεί και αναδεικνύει τις δύο αφηγήσεις.

«Το μυστήριο της γραφής αναβλύζει από μέσα σου»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Έλενα Γκιβίση με το πρώτο της μυθιστόρημα Ρήγματα (εκδ. Κέδρος), έρχεται αντιμέτωπη με θεμελιώδη ερωτήματα για τον τρόπο που νοηματοδοτούμε την καθημερινότητα κι ευρύτερα τη ζωή. Οι απαντήσεις, πιστεύει οτι βρίσκονται στα κάθε είδους ρήγματα του εαυτού. Η πληγή, το τραύμα, η χαραμάδα, το ράγισμα είναι τα μέρη απ' όπου αντλεί τις βασικές πληροφορίες για τις ηρωΐδες της, προτού τις εξετάσει στο ασφυκτικό πλαίσιο της καθημερινότητάς τους.

«Να γράψω την ιστορία που θα με ξυπνήσει από τον εφιάλτη»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ιστορίες που «σκοτώνουν την πείνα» είναι ο υπότιτλος της πρώτης συλλογής διηγημάτων της Σοφίας Μπραϊμάκου, με τίτλο Ματάμπρε (εκδ. Νεφέλη). Και αν η πείνα επανέρχεται, ως θεματικός άξονας σε βιβλίο πρωτοεμφανιζόμενου (έπειτα από το Τέλος της πείνας, της Λίνας Ρόκου), εδώ χρησιμοποιείται θραυσματικά, πυροδοτώντας μια σειρά διηγημάτων με έξυπνο χιούμορ και ενδιαφέρουσα γραφή.

«Η ισορροπία και η οικονομία των λέξεων γίνεται ανάγκη»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Νικήτας Μ. Παπακώστας στην πρώτη του νουβέλα Καληνύχτα καλούδια μου (εκδ. Δώμα), με την παράθεση μικρών επεισοδίων από τη ζωή της Μαριώς, επιχειρεί να σκιαγραφήσει το απόλυτο κακό. Μια διαταραγμένη ψυχή μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο της ελληνικής επαρχίας περασμένων εποχών. Δοξασίες, στοιχειά, ο Θεός και ο Διάβολος και πάνω απ' όλα το πεπρωμένο που ζητά απαρεγκλίτως να πραγματοποιηθεί, είναι κάποια από τα στοιχεία που συνθέτουν τη νουβέλα του Παπακώστα.

«Επιδίωξα να χτίσω μια ιστορία με σχολιασμό όσο γίνεται πιο ολιγόλογο»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Ζωή Μπόζεμπεργκ, φιλόλογος και διδάκτωρ Φιλοσοφίας, στο πρώτο της μυθιστόρημα «Κόμπος» (εκδ. Στερέωμα) διερευνά τις ψυχολογικές και συναισθηματικές μετατοπίσεις του ήρωά της, μέσα σε ένα ιδιότυπο μητριαχικό πλαίσιο. Ατμόσφαιρα πνιγηρή, πρόσωπα τσακισμένα και ένας κόμπος που ίσως και να χρειάζεται μαχαίρι να για «λυθεί».

«Εμπιστεύομαι τις λέξεις και την ακρίβειά τους»

E-mail Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Γιώργος Σερβετάς στο πρώτο του μυθιστόρημα «Η γυναίκα με το όπλο» (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) έχει χρησιμοποιήσει δύο μότο στην έναρξη του βιβλίου. Έναν στίχο της M.I.A. και μια φράση του Sergio Leone. Οι εξωλογοτεχνικές αναφορές και η ανασχόλησή του με τον κινηματογράφο και τη φωτογραφία αποτελούν ένα σύνολο επιρροών οι οποίες προσδίδουν στο βιβλίο ξεχωριστή εικονοπλαστική δύναμη. Διάλογοι με ρυθμό και εναλλαγές στο τοπίο καθιστούν το βιβλίο ένα εντυπωσιακό νουάρ ντεμπούτο.

Σελίδα 1 από 5

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube