x
Διαφήμιση

7 Δεκεμβριου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:16:45:59 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ THOMAS MANN

THOMAS MANN

Θάνατος στη Βενετία: τα ιδεώδη του κάλλους και της αρμονίας και η απώλεια της αυτοκυριαρχίας

E-mail Εκτύπωση

Death in VeniceΣκέψεις με αφορμή τη νουβέλα του Τόμας Μαν «Θάνατος στη Βενετία» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής, εκδ. Μεταίχμιο).

Του Νίκου Ξένιου

Το Μαγικό (μου) Βουνό: μια προσωπική ανάγνωση

E-mail Εκτύπωση

Hans CastorpΤης Αμάντας Μιχαλοπούλου

Επί έξι μήνες ο άντρας μου με απατούσε με τον Χανς Κάστορπ. Διάβασε το Μαγικό Βουνό δύο φορές, τη μία μετά την άλλη, όπως συνιστά ο Τόμας Μαν. Κάθε βράδυ στο κρεβάτι ξεφυσούσε και αναστέναζε: «Αχ, Χανς, τα έχεις πει όλα». Ξύπνησε μέσα μου η επιθυμία να μάθω περισσότερα για τον ανταγωνιστή μου. Έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου σίγουρη πως το είχα διαβάσει νεότερη. Προφανώς επρόκειτο για πασάλειμμα. Το ίδιο είχε συμβεί και με τον Θάνατο στη Βενετία – τη δεύτερη φορά που διάβασα τη νουβέλα αποδείχτηκε άλλο βιβλίο. Άρχισα λοιπόν το Μαγικό Βουνό με προκαταλήψεις και αίσθημα ανταγωνισμού. Πώς ανταγωνίζεσαι όμως τον Τόμας Μαν; Πώς τα βάζεις με ένα Μαγικό Βουνό; Το βιβλίο με συνέτριψε. Ήταν σαν να χτυπιόμουν σε πραγματικούς βράχους. Αυτή είναι η ιστορία της συντριβής μου, η οποία –όπως κάθε συντριβή– ολοκληρώνεται με συμφιλίωση. 

Βραδιά αφιερωμένη στον Τόμας Μαν

E-mail Εκτύπωση

Thomas Mann 700Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ και η διαδικτυακή πύλη για το βιβλίο BOOK PRESS σας προσκαλούν σε μια βραδιά αφιερωμένη στον γερμανό συγγραφέα και διανοούμενο Thomas Mann, την Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019, στις 8 μ.μ., στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (Ιπποκράτους 118, Αθήνα).

Το Μαγικό Βουνό του ευρωπαϊκού πνεύματος

E-mail Εκτύπωση

altΓια το μυθιστόρημα του Thomas Mann «Το μαγικό βουνό» (μτφρ. Θόδωρος Παρασκευόπουλος, εκδ. Μεταίχμιο).

Του Βαγγέλη Γραμματικόπουλου

Το Μαγικό βουνό (1924) είναι ένα βιβλίο που «ξεπέρασε τα όρια που είχε θέσει ο συγγραφέας του τόσο από την άποψη της έκτασης όσο και από την άποψη του πνεύματος». Αυτή την κρίση διατύπωσε ο νομπελίστας Τόμας Μαν για το άνω των χιλίων σελίδων μυθιστόρημα που ξεκίνησε αρχικά ως μια κωμική συνέχεια της πολυδιαβασμένης νουβέλας του Θάνατος στη Βενετία και αναδείχθηκε ως ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα αποτύπωσης όχι απλώς του γερμανικού αλλά συνολικότερα του ευρωπαϊκού πνεύματος στη λογοτεχνία. Ανάμεσα στις γραμμές του ανακλώνται οι βασικές καταστατικές αρχές, από την κλασική αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, που απέδωσαν σε αυτή την ήπειρο την πνευματική της υπόσταση, καθώς και οι κυριότερες αντικρουόμενες ιδέες που τη συνέστησαν. Το Μαγικό βουνό έρχεται στο τέλος μια μακριάς ευρωπαϊκής πορείας, σαν δίαυλος ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της, τον όλεθρο του παγκοσμίου πολέμου, να καταδείξει την αυτοκαταστροφική της τάση. Το μνημειώδες αυτό έργο επανέρχεται με νέα ελληνική έκδοση από τη σειρά των μεγάλων αφηγήσεων των εκδόσεων Μεταίχμιο (Φεβρουάριος 2017) στην ηρωική μετάφραση του Θόδωρου Παρασκευόπουλου από την πρώτη έκδοση του Εξάντα το 1995.

Ο ανεστραμμένος κόσμος του Μαγικού Βουνού

E-mail Εκτύπωση

altΓια το μυθιστόρημα του Thomas Mann Το μαγικό βουνό (μτφρ. Θόδωρος Παρασκευόπουλος, εκδ. Μεταίχμιο).

Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Ήδη το 1889 στο Δοκίμιο για τα άμεσα δεδομένα της συνείδησης (Essai sur les données immediates de la conscience) ο φιλόσοφος Ανρί Μπερξόν επιχείρησε να θεμελιώσει την έννοια της διάρκειας, ή του βιωμένου χρόνου, σε αντίθεση προς αυτό που θεωρούσε «χωροποιημένη» σύλληψη του χρόνου, ο οποίος μετριέται από κάποιο χρονόμετρο που χρησιμοποιείται από την επιστήμη. Και στο Ύλη και μνήμη: ∆οκίμιο για τη σχέση σώματος και πνεύματος (Matière et mémoire: Essai sur la relation du cops à l’ esprit, 1896) διακρίνει την έκταση από τον χώρο και τη διάρκεια από τον χρόνο. Ο ομοιογενής χώρος και χρόνος δεν είναι ούτε ιδιότητες των πραγμάτων ούτε ουσιώδεις συνθήκες της γνώσης μας για τα πράγματα. Με την ειδική σχετικότητα που διατύπωσε το 1905 ο θεωρητικός «αντίπαλός» του, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, περιγράφει τη δομή του χωροχρόνου και εισάγει έννοιες όπως αυτή της διαστολής του χρόνου. Κι ο χρόνος, παύοντας να είναι υπόδουλος του ωροδείκτη, βιώνεται υποκειμενικά εν απείρω εκτάσει στο μνημειώδες Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (À la recherche du tempsperdu, 1913-1927) του Μαρσέλ Προυστ.

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube