x
Διαφήμιση

23 Ιουλίου 2018

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:00:00:00 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Οι πυκνές πραγματικότητες του Ρέιμοντ Κάρβερ

E-mail Εκτύπωση

altΓια τη συγκεντρωτική έκδοση των διηγημάτων του Raymond Carver, Διηγήματα (μτφρ. Γιάννης Τζώρτζης, εκδ. Μεταίχμιο).

Του Νίκου Ξένιου

Από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» κυκλοφόρησε πρόσφατα ο συγκεντρωτικός τόμος Ρέιμοντ Κάρβερ Διηγήματα σε μετάφραση Γιάννη Τζώρτζη, με τις τρεις συλλογές διηγημάτων του συγγραφέα: Λοιπόν, θα πάψεις σε παρακαλώ;, Αρχάριοι και Καθεδρικός ναός. Είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να διατρέξει κανείς το αφηγηματικό σύμπαν του Κάρβερ και ν' ανακαλύψει το ικρίωμα αυτό του ανθρώπινου νου, που είναι σε θέση να επιλέγει ανάμεσα στα εκπεφρασμένα συναισθήματα και στα άρρητα, βαθιά κρυμμένα κίνητρα. Που είναι σε θέση να ναρκοθετεί τη συνείδηση των ηρώων, υποστηρίζοντας και δικαιώνοντας τη διαφορετικότητα καθενός απ' αυτούς, οικοδομώντας την αμέριστη συμπάθεια του αναγνώστη και επιτρέποντας, παράλληλα, την κυνική σκηνοθεσία της τελικής τους πτώσης [1].

Αφιέρωμα στον Ρέιμοντ Κάρβερ

E-mail Εκτύπωση

carverΗ διαδικτυακή πύλη για το βιβλίο, τις ιδέες και τον πολιτισμό BOOK PRESS και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ σας προσκαλούν σε μια βραδιά αφιερωμένη στον σπουδαίο Αμερικανό διηγηματογράφο Raymond Carver, την Τρίτη, 26 Ιανουαρίου, στις 8 μ.μ., στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (Ιπποκράτους 118).

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Βραδιά-αφιέρωμα στον Paul Auster

E-mail Εκτύπωση
AFISA AFIEROMA AUSTER 680Μια βραδιά αφιερωμένη στον σημαντικό αμερικανό λογοτέχνη, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Μεταίχμιο, στις 15 Δεκεμβρίου.
Φωτογραφία: Δημήτρης Γέρος ©

Του Απόστολου Σκλάβου

Η Μάνη του Φέρμορ

E-mail Εκτύπωση

altΤης Ιωάννας Μιχελάκου

«Από πού είσαι εσύ;» συνήθιζε να ρωτάει ο Φέρμορ όποιον συναντούσε, κατά την ελληνική συνήθεια που του είχε κάνει τόση εντύπωση και υιοθέτησε. Εγώ είμαι από τη Μάνη. Σαν Μανιάτισσα θα σας μιλήσω για τη σχέση του Φέρμορ με την Ελλάδα.

Βραδιά-αφιέρωμα στον Πάτρικ Λη Φέρμορ

E-mail Εκτύπωση

370 AFISA-FERMOR-680Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του.

Επιμέλεια: Απόστολος Σκλάβος

Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ και η διαδικτυακή πύλη για το βιβλίο BOOK PRESS σας προσκαλούν την Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015, στις 8 μ.μ., στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (Ιπποκράτους 118, Αθήνα) σε ένα αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του βρετανού ταξιδιωτικού συγγραφέα Πάτρικ Λη Φέρμορ με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννησή του.

Ο ξανακερδισμένος χρόνος της ανάγνωσης (IV)

E-mail Εκτύπωση

altΓια το εμβληματικό έργο του Marcel Proust, Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (μτφρ. Παύλος Α. Ζάννας, Παναγιώτης Πούλος, εκδ. Εστία).

Του Νίκου Ξένιου

Στο τέταρτο μέρος του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, στα «Σόδομα και Γόμορρα», ο Προυστ συνειδητοποιεί πως γράφει ένα κανονικό μυθιστόρημα. Ήδη στα 1913 κάνει σαφή τη διάκριση του αφηγητή που χρησιμοποιεί το πρώτο ενικό πρόσωπο και του «εγώ» που υποκρύπτει τον Προυστ-συγγραφέα: μιλά, δηλαδή, για έναν αφηγητή που χρησιμοποιεί το «εγώ» χωρίς να ταυτίζεται με τον συγγραφέα[1]. Ουσιαστικά, αφού ξεμπερδεύει με τις «guermanderies» των τριών πρώτων μερών του μυθιστορήματος, περνά στο πραγματικό του θέμα στα «Σόδομα και Γόμορρα», το 1921. Έχουν γίνει κριτικοί παραλληλισμοί με το σημείο του Κομπραί όπου ο αφηγητής αποκαλούσε την απρόσιτη Ρουσαινβίλ «γη της επαγγελίας ή της κατάρας».

Όταν οι συγγραφείς ανοίγονται στον κόσμο

E-mail Εκτύπωση

roth-auster-390Είναι οι συγγραφείς «πνευματικοί άνθρωποι»; Το ερώτημα φαντάζει ρητορικό, αλλά δεν είναι.

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Οι συγγραφείς –με αυτό τον όρο εννοούνται εδώ, περιοριστικά, οι λογοτέχνες– δεν μπορούν, ούτε και οφείλουν, να παρέχουν στην κοινωνία μια στατική εικόνα της εποχής, να νουθετούν τον λαό, διακινώντας πολιτικά ή κοινωνικά μανιφέστα, να απαντούν με ένα ναι ή με ένα όχι σε πραγματικά ή φανταστικά διλήμματα, αποδεχόμενοι εμμέσως τη γλώσσα και τη λογική που ορίζει τον δημόσιο διάλογο. Οι συγγραφείς, αντιθέτως, μπορούν κι οφείλουν να υπηρετούν πρώτα απ' όλα την τέχνη τους –τέχνη κοινωνική, πολιτική και ανθρωπιστική εκ της συστάσεώς της–, προσφέροντας όχι κόσμους διαφυγής από την «πραγματικότητα» αλλά εναλλακτικές θεάσεις της ζωής, της κοινωνίας και της Ιστορίας. 

Ο ξανακερδισμένος χρόνος της ανάγνωσης (ΙIΙ)

E-mail Εκτύπωση

altΓια το εμβληματικό έργο του Marcel Proust, Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (μτφρ. Παύλος Α. Ζάννας, Παναγιώτης Πούλος, εκδ. Εστία).

Του Νίκου Ξένιου

Το εκτενές μυθιστόρημα Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο του Μαρσέλ Προυστ ξεχειλίζει από χιούμορ, ειρωνεία, κωμικά στοιχεία, αλλά και βαθύτατη μελαγχολία. Το νεανικό γούστο του συγγραφέα, που έβριθε από ευφυολογήματα, κουτσομπολιά και σχόλια, κολακείες και μεγαλοαστική υπεροψία άφησε τα ίχνη του στην κοινωνική σάτιρα που ασκείται στο βιβλίο, ως «ξεσκέπασμα» της γελοιότητας των σαλονιών και της επιφανειακής αντίληψης αυτού του clownesque κοινωνικού περίγυρου. Γελά ο αναγνώστης βλέποντας τους θαμώνες των σαλονιών να γελούν, πράγμα που συνιστά ένα προσωπικό είδος παρατήρησης και καταγραφής του αξιογέλαστου και της σκληρότητας που τους διακρίνει. Εφόσον λοιπόν εστιάζει στην αναλγησία των διακωμωδούμενων χαρακτήρων, αυτομάτως αναγνωρίζει την ευαισθησία του καταγραφέα. Ιδιαίτερα σε κάποιες «μικρές» πολυπρόσωπες σκηνές, η αδολεσχία και η ρηχότητα κατέχουν τον κεντρικό ρόλο.

Ο ξανακερδισμένος χρόνος της ανάγνωσης (ΙI)

E-mail Εκτύπωση

altΓια το εμβληματικό έργο του Marcel Proust, Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (μτφρ. Παύλος Α. Ζάννας, Παναγιώτης Πούλος, εκδ. Εστία).

Του Νίκου Ξένιου

Το Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (σε μετάφραση Παύλου Ζάννα - Παναγιώτη Πούλου και επιμέλεια Π. Πούλου, στην εξάτομη έκδοση της «Εστίας») οικοδομεί, με υλικό τις επάλληλες μεταμορφώσεις των προσώπων στη μνήμη του συγγραφέα, ένα έργο-καθεδρικό ναό, οι αρμοί του οποίου έχουν τοποθετηθεί ευθύς εξαρχής με στερεότητα, και του οποίου οι λεπτομέρειες φιλοτεχνούνται λίγο λίγο με ακρίβεια εξονυχιστική. Ο αφηγητής, μάρτυρας αλάνθαστος των υποκειμενικών του καταγραφών της πραγματικότητας, τροφοδοτεί το λεξιλόγιό του με τη μυθολογία. Τροφοδοτεί τη φαντασία του με τη μουσική. Στη σκοτεινιά των παρισινών βουλεβάρτων αναζητά την εκλεκτή της καρδιάς του. Είναι ο αμετανόητος αναψηλαφητής της ίδιας του της εμπειρίας. Την σκηνοθετεί και την διϋλίζει μέσα από τον ηθμό της μύησής του στην ενηλικίωση, παράγοντας ένα ιδιότυπο, μακροσκελές αρχιτεκτόνημα λέξεων που κινείται σε σπειροειδή τροχιά μέσα από τις «εξέχουσες» στιγμές του παρελθόντος του ώστε να συναντήσει το παρόν του. Όποιος δε αμφιβάλλει για το ότι η αρχιτεκτονική είναι μια «τέχνη του χρόνου», δεν έχει παρά να σταθεί στις αντηρίδες, στις αψίδες, στα τόξα, στα σταυροθόλια, στις κόγχες και στα βιτρώ αυτού του γραπτού αρχιτεκτονήματος και να παρατηρήσει τις μεταμορφώσεις που ο χρόνος επιφέρει στις διάφορες εκδοχές του αφηγηματικού λόγου.

Σελίδα 2 από 6

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube