x
Διαφήμιση

17 Ιουνιου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:00:00:00 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΚΕΙΜΕΝΑ ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Agatha Christie: «Θανάσιμος κίνδυνος»

Agatha Christie: «Θανάσιμος κίνδυνος»

E-mail Εκτύπωση

altΠροδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Agatha Christie «Θανάσιμος κίνδυνος» (μτφρ. Χρήστος Καψάλης), που κυκλοφορεί στις 30 Μαΐου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η περίεργη συµπεριφορά της Φρεντερίκα

 

Οι δικαιολογίες του Πουαρό για τη δήθεν πρόσκληση από τον αστυνοµικό διευθυντή αποδείχθηκε πως δεν ήταν και τόσο αβάσιµες τελικά. Ο συνταγµατάρχης Γουέστον µάς επισκέφθηκε λίγο µετά το µεσηµεριανό µας φαγητό.

Ήταν ένας ψηλός άνδρας, µε στρατιωτική κορµοστασιά και διόλου ευκαταφρόνητη γοητεία. Έτρεφε τον δέοντα σεβασµό για τα επιτεύγµατα του Πουαρό, µε τα οποία φαινόταν να είναι καλά εξοικειωµένος.

Ήταν ένας ψηλός άνδρας, µε στρατιωτική κορµοστασιά και διόλου ευκαταφρόνητη γοητεία. Έτρεφε τον δέοντα σεβασµό για τα επιτεύγµατα του Πουαρό, µε τα οποία φαινόταν να είναι καλά εξοικειωµένος.

«Μέγα ευτύχηµα που σας έχουµε εδώ κάτω, κοντά µας, κύριε Πουαρό», επαναλάµβανε κάθε τόσο.

Ο ένας και µοναδικός φόβος του ήταν µήπως αναγκαζόταν να ζητήσει βοήθεια από τη Σκότλαντ Γιαρντ. Επιθυµούσε σφόδρα να διαλευκάνει το µυστήριο και να συλλάβει τον εγκληµατία χωρίς τη βοήθεια των Λονδρέζων. Εξού και ο ενθουσιασµός του για την παρουσία του Πουαρό στα µέρη του.

Ο Πουαρό, απ’ όσο µπορούσα να κρίνω, του φανέρωσε όλα όσα γνώριζε.

«Εξόχως αλλόκοτη υπόθεση», αποφάνθηκε ο συνταγµατάρχης. «Δε µου έχει τύχει ξανά τέτοιο πράγµα. Πάντως, λογικά η κοπέλα θα είναι ασφαλής στην κλινική. Από την άλλη, δε γίνεται να την κρατήσετε εκεί πέρα για πάντα!»
«Αυτό ακριβώς είναι το πρόβληµα, συνταγµατάρχα µου. Και µονάχα µία λύση υπάρχει».
«Και ποια είναι αυτή;»
«Πρέπει να συλλάβουµε τον άνθρωπο που είναι υπεύθυνος για όλα αυτά».
«Εφόσον αυτά που υποψιάζεστε ισχύουν, αυτό δε θα αποδειχθεί και τόσο εύκολο».
«Α! Το γνωρίζω άριστα αυτό».
«Αποδείξεις! Το να βρεθούν αποδείξεις θα είναι το δύσκολο».

Συνοφρυώθηκε αφηρηµένος.

«Πάντοτε δύσκολες είναι αυτές οι υποθέσεις·δεν υπάρχει ίχνος ρουτίνας εδώ. Αν καταφέρναµε να βρούµε το πιστόλι…»
«Κατά πάσα πιθανότητα βρίσκεται στον βυθό της θάλασσας. Εφόσον, δηλαδή, ο δολοφόνος διέθετε έστω και µια στάλα φρόνηση».

«Α!» έκανε ο συνταγµατάρχης Γουέστον. «Συχνά, όµως, υστερούν σε αυτό το σηµείο. Θα σας εξέπληττε αν ξέρατε τι ανοησίες κάνουν κατά καιρούς οι άνθρωποι. Δεν αναφέροµαι σε δολοφονίες… δεν έχουµε και τόσο πολλούς φόνους στα µέρη µας, ευτυχώς δηλαδή… αλλά σε απλές υποθέσεις που χειρίζεται η αστυνοµία και καταλήγουν στα δικαστήρια. Η απροσµέτρητη βλακεία αυτών των ανθρώπων θα σας άφηνε κατάπληκτο».

«Πρόκειται, όµως, για άτοµα µε διαφορετική νοοτροπία».

«Ναι… ίσως. Εφόσον ο Βάις είναι ο άνθρωπός µας, θα ζοριστούµε άσχηµα. Είναι επιφυλακτικός άνθρωπος και ικανός δικηγόρος. Δεν πρόκειται να προδοθεί από µόνος του. Η γυναίκα… τι να σας πω, εκεί ίσως τα πράγµατα να είναι ευκολότερα. Σας βάζω στοίχηµα δέκα προς ένα πως θα το επιχειρήσει ξανά. Οι γυναίκες δε διαθέτουν υποµονή».

altΣηκώθηκε.

«Αύριο το πρωί αρχίζει η δικαστική έρευνα. Ο δικαστής θα συνεργαστεί µαζί µας και θα φανερώσει όσο το δυνατόν λιγότερα στοιχεία. Επί του παρόντος, θέλουµε τα πράγµατα να βρίσκονται στο σκοτάδι».

Είχε αρχίσει να κατευθύνεται προς την πόρτα, όταν ξαφνικά επέστρεψε. 

«Μα την πίστη µου, είχα ξεχάσει αυτό που θα σας ενδιέφερε περισσότερο και θα ήθελα να ζητήσω τη γνώµη σας».

Ξανακάθισε και έβγαλε από την τσέπη του ένα σκισµένο κοµµάτι χαρτί, πάνω στο οποίο κάτι ήταν γραµµένο. Το έδωσε στον Πουαρό.

«Οι αστυφύλακές µου το βρήκαν την ώρα που ερευνούσαν τους κήπους. Κοντά στο σηµείο από όπου παρακολουθούσατε όλοι µαζί τα πυροτεχνήµατα. Είναι το µόνο στοιχείο που βρήκαν και θα µπορούσε να σηµαίνει κάτι».

Ο Πουαρό έστρωσε το χαρτί. Τα γράµµατα ήταν µεγάλα και ακανόνιστα.

…πρέπει να πάρω τα χρήµατα αµέσως. Αν όχι, ξέρεις… τι θα συµβεί. Σε προειδοποιώ.

Ο Πουαρό συνοφρυώθηκε. Διάβασε το κείµενο ξανά και ξανά.

«Ενδιαφέρον», είπε. «Θα µπορούσα να το κρατήσω;»
«Βεβαίως. Δεν υπάρχουν αποτυπώµατα πάνω του. Πολύ θα χαρώ αν καταφέρετε να βγάλετε κάποια άκρη».

Ο συνταγµατάρχης Γουέστον σηκώθηκε πάλι.

«Λοιπόν, πρέπει να πηγαίνω. Όπως σας είπα, αύριο έχουµε τη δικαστική έρευνα. Παρεµπιπτόντως, δεν πρόκειται να κληθείτε ως µάρτυρας… µόνο ο λοχαγός Χέιστινγκς. Δε θέλουµε να ψυλλιαστούν οι δηµοσιογράφοι πως ασχολείστε µε την υπόθεση».
«Καταλαβαίνω. Τι γίνεται µε τους συγγενείς της άτυχης κοπέλας;»
«Ο πατέρας και η µητέρα της έρχονται σήµερα από το Γιόρκσαϊρ. Φτάνουν γύρω στις πέντε και µισή. Δύστυχοι άνθρωποι. Ειλικρινά τους συµπονώ. Αύριο αναχωρούν παίρνοντας και τη σορό µαζί τους».

Κούνησε το κεφάλι του.

«Απαίσια ιστορία. Καθόλου δε µου αρέσει, κύριε Πουαρό».
«Σε ποιον θα άρεσε, συνταγµατάρχα µου; Είναι, όπως σωστά είπατε, µια απαίσια ιστορία».

Όταν έφυγε ο αστυνοµικός διευθυντής, ο Πουαρό µελέτησε πάλι το σκισµένο χαρτί.

«Λες να είναι κάποιο σηµαντικό στοιχείο;» ρώτησα.

Εκείνος σήκωσε τους ώµους.

«Ποιος ξέρει; Σαφώς υπάρχει ένα εκβιαστικό στοιχείο στη διατύπωση! Κάποιος από τη συντροφιά µας εκείνο το βράδυ πιεζόταν µε πολύ δυσάρεστο τρόπο να καταβάλει χρήµατα. Φυσικά, δεν αποκλείεται να ήταν κάποιος από τους άσχετους µε την υπόθεση».

Παρατήρησε τον γραφικό χαρακτήρα µέσα από έναν µικρό µεγεθυντικό φακό.

«Σου θυµίζει κάτι αυτός ο γραφικός χαρακτήρας, Χέιστινγκς;»
«Πράγµατι, σαν να τον έχω ξαναδεί κάπου… Α! Το βρήκα… σε εκείνο το σηµείωµα της κυρίας Ράις».
«Ναι», είπε ο Πουαρό σέρνοντας τη φωνή του. «Υπάρχουν ορισµένες οµοιότητες. Σαφώς και υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία. Παράξενο. Κι όµως, δε νοµίζω πως τα γράµµατα αυτά είναι της µαντάµ Ράις. Περάστε», είπε, καθώς ακούστηκε ένα χτύπηµα στην πόρτα.

Ήταν ο πλωτάρχης Τσάλεντζερ.

«Είπα να περάσω για λίγο», εξήγησε. «Ήθελα να δω αν έχετε προχωρήσει καθόλου µε την υπόθεση».
«Δυστυχώς», είπε ο Πουαρό. «Τη δεδοµένη στιγµή έχω την αίσθηση πως υστερώ αισθητά. Μάλλον µε την όπισθενπηγαίνω».
«Κρίµα. Πάντως δεν το πιστεύω πραγµατικά, κύριε Πουαρό. Έχω ακούσει πάρα πολλά για εσάς, όλοι λένε πως είστε εκπληκτικός. Δεν αποτύχατε ούτε µια φορά, έτσι λένε».
«Αυτό δεν είναι αλήθεια», είπε ο Πουαρό. «Κατέγραψα µια βαριά αποτυχία στο Βέλγιο, το 1893. Θυµάσαι, Χέιστινγκς; Σου είχα µιλήσει σχετικά. Η υπόθεση µε εκείνο το κουτί µε τα σοκολατάκια».
«Θυµάµαι», είπα.

Και αµέσως χαµογέλασα, καθώς εκείνη τη φορά που µου αφηγήθηκε ο Πουαρό τη συγκεκριµένη ιστορία µού είχε ζητήσει να του λέω «κουτί σοκολατάκια» κάθε φορά που µου φαινόταν πως ξιπαζόταν! Το αποτέλεσµα ήταν να προσβληθεί πικρά όταν άρθρωσα τις µαγικές λέξεις µόλις ενάµισι λεπτό αργότερα.

«Αναχωρήσατε από το Ντέβονπορτ λίγα λεπτά µετά τις οκτώ και µισή. Φτάσατε εδώ πέντε λεπτά µετά τις δέκα… είκοσι λεπτά µετά τη διάπραξη του εγκλήµατος. Όµως η απόσταση από το Ντέβονπορτ είναι µόλις πενήντα χιλιόµετρα, τα οποία συχνά έχετε καλύψει σε µία ώρα, καθώς ο δρόµος είναι καλός. Οπότε, βλέπετε, το άλλοθί σας διόλου ισχυρό δεν είναι!»

«Καλά, εντάξει», είπε ο Τσάλεντζερ, «αυτό συνέβη πριν από τόσα χρόνια, ώστε, πρακτικά, δε µετράει. Θα καταφέρετε να διαλευκάνετε αυτή την υπόθεση, έτσι δεν είναι;»
«Αυτό το ορκίζοµαι. Στον λόγο της τιµής µου. Είµαι το λαγωνικό που ακολουθεί τη µυρωδιά και δεν παραιτείται».
«Λαµπρά. Στρέφεστε προς κάποια κατεύθυνση;»
«Έχω ορισµένες υποψίες για δύο άτοµα».
«Να φανταστώ πως δεν πρέπει να σας ρωτήσω ποια είναι τα άτοµα αυτά…»
«Και να µε ρωτούσατε, δε θα σας απαντούσα! Βλέπετε, δεν αποκλείεται να κάνω λάθος».
«Το άλλοθί µου είναι ικανοποιητικό, ελπίζω», είπε ο Τσάλεντζερ µε ελαφρώς πειρακτική διάθεση.

Ο Πουαρό χαµογέλασε µε κατανόηση στο µαυρισµένο πρόσωπο που είχε µπροστά του. «Αναχωρήσατε από το Ντέβονπορτ λίγα λεπτά µετά τις οκτώ και µισή. Φτάσατε εδώ πέντε λεπτά µετά τις δέκα… είκοσι λεπτά µετά τη διάπραξη του εγκλήµατος. Όµως η απόσταση από το Ντέβονπορτ είναι µόλις πενήντα χιλιόµετρα, τα οποία συχνά έχετε καλύψει σε µία ώρα, καθώς ο δρόµος είναι καλός. Οπότε, βλέπετε, το άλλοθί σας διόλου ισχυρό δεν είναι!»

«Κοιτάξτε, εγώ…»
«Αντιλαµβάνεστε, βεβαίως, πως εξετάζω κάθε ενδεχόµενο. Το άλλοθί σας, όπως σας εξήγησα, δεν είναι ισχυρό. Όµως υπάρχουν κι άλλες παράµετροι πέρα από τα άλλοθι. Θα θέλατε, αν δεν απατώµαι, να παντρευτείτε τη δεσποινίδα Νικ, σωστά;»

Το πρόσωπο του πλωτάρχη κοκκίνισε.

«Πάντοτε ήθελα να την παντρευτώ», αποκρίθηκε µε βραχνή φωνή.
«Ακριβώς. Το θέµα µας, όµως, είναι πως η δεσποινίς Νικ ήταν αρραβωνιασµένη µε άλλον άνδρα. Κίνητρο ενδεχοµένως να σκοτώσετε τον αντίζηλο. Αυτό, όµως, είναι περιττό… πέθανε ως ήρωας».
«Ώστε, είναι αλήθεια… ότι η Νικ ήταν αρραβωνιασµένη µε τον Μάικλ Σίτον; Μια τέτοια φήµη κυκλοφορεί στην πόλη από το πρωί».
«Ναι… έχει ενδιαφέρον πόσο γρήγορα διαδίδονται τα νέα. Δεν το είχατε υποψιαστεί ως τώρα;»
«Ήξερα πως η Νικ ήταν αρραβωνιασµένη µε κάποιον… µου το είπε η ίδια πριν από δύο ηµέρες. Όµως δε µου έδωσε κανένα στοιχείο για να καταλάβω ποιος ήταν».
«Ήταν ο Μάικλ Σίτον. Μεταξύ µας, της άφησε, αν δεν κάνω λάθος, µια διόλου ευκαταφρόνητη περιουσία. Α, ναι, το δίχως άλλο δεν είναι τώρα η κατάλληλη στιγµή να φύγει από τη ζωή η δεσποινίς Νικ… από τη δική σας οπτική. Μπορεί να θρηνεί για τον αγαπηµένο της τώρα, όµως µε τον καιρό η καρδιά µαλακώνει. Είναι νέα. Και νοµίζω, µεσιέ, πως σας έχει ιδιαίτερη αδυναµία…»
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τζόναθαν Φράνζεν: «Ελευθερία»

Τζόναθαν Φράνζεν: «Ελευθερία»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Τζόναθαν Φράνζεν «Ελευθερία» (μτφρ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης), που κυκλοφορεί στις 20 Ιουνίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Christophe Boltanski: «Η κρυψώνα»

Christophe Boltanski: «Η κρυψώνα»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Christophe Boltanski «Η κρυψώνα» (μτφρ. Σοφία Διονυσοπούλου), που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Utopia.

Επιμέλεια: Κώστας Αγορ...

Juan Gabriel Vásquez: «Οι υπολήψεις»

Juan Gabriel Vásquez: «Οι υπολήψεις»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Juan Gabriel Vásquez «Οι υπολήψεις» (μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης), που κυκλοφορεί στις 10 Ιουνίου από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
O ταλαντούχος κύριος Αντρές Μπάρμπα

O ταλαντούχος κύριος Αντρές Μπάρμπα

Για τα βιβλία του Andrés Barba «Χέρια Μικρά» και «Φωτεινή πολιτεία» και τα δύο σε μετάφραση της Βασιλικής Κνήτου, τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Των Χριστίνας Μπατσίλα, Χρύσας Παπανικολάου, ...

ΟΓΑ

ΟΓΑ

Του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και το υπουργικό αυτοκ...

Γερμανία, έτος μηδέν

Γερμανία, έτος μηδέν

Για το βιβλίο του Στιγκ Ντάγκερμαν «Γερμανικό φθινόπωρο» (μτφρ. Αγγελική Νάτση, εκδ. Καστανιώτη).

Του Γιώργου Σιακαντάρη

Ο Σουηδός μυθιστοριογράφος, δημ...

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube