19 Ιανουαριου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:01:15:49 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΚΕΙΜΕΝΑ ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Η αρπαγή του πρίγκιπα Μαργαρίνη

Η αρπαγή του πρίγκιπα Μαργαρίνη

E-mail Εκτύπωση

altΠροδημοσίευση από το βιβλίο του Μαρκ Τουέιν και του Φίλιπ Στεντ «Η αρπαγή του πρίγκιπα Μαργαρίνη» με εικονογράφηση της Έριν Στεντ, σε μετάφραση της Αθηνάς Δημητριάδου (εκδ. Πατάκη).

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο Πρώτο
Όπου γίνεται η γνωριμία μας
με τον κακορίζικο ήρωά μας

Αν τώρα συγκεντρώσουμε όλη μας την προσοχή, θα βρεθούμε ακριβώς εκεί που πρέπει. Θα βρεθούμε εν ολίγοις σε μια χώρα όχι και τόσο μακριά από εδώ – καθόλου μακριά, όμως είναι τόσο δύσκολο να τη βρείτε, ώστε μάλλον δεν πρόκειται να φτάσετε εκεί ποτέ. Εγώ το προσπάθησα. Η χώρα αυτή έχει όνομα, αλλά είναι από εκείνα που δυσκολεύεται πολύ κανείς να τα προφέρει. Θα έλεγα ότι δεν αξίζει καθόλου τον κόπο να το επιχειρήσετε.

Βεβαίως, η δική μας χώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, κυλάει αβίαστα στη γλώσσα, και είναι τόσο εύκολο να τη βρείτε, ώστε κατά πάσα πιθανότητα θα περάσετε τη μισή σας ζωή ψάχνοντας από πού να φύγετε. Όπως βλέπετε, έχουμε ήδη περιγράψει δύο διαφορές μεταξύ του Εδώ και του Εκεί.

Άλλη μία διαφορά που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας: στη δυσεύρετη-και-δυσπρόφερτη χώρα όπου εξελίσσεται η ιστορία μας, οι κακορίζικοι και πεινασμένοι μένουν κακορίζικοι και πεινασμένοι σε όλη τους τη ζωή. Αντίθετα, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ο καθένας και το καθετί έχει το μερτικό του στις ίσες ευκαιρίες. Θα ήταν απρεπές να πιστέψουμε το αντίθετο! 

Εδώ–είτε στο Μίσιγκαν είτε στο Μιζούρι– οι κακορίζικοι και πεινασμένοι είναι πιθανόν να σκοντάψουν, να κοπανήσουν ένα δάχτυλο, να κοιτάξουν κάτω και να βρουν μπροστά στα πόδια τους μια γαβάθα χρυσά νομίσματα.Εύρηκα!Όμως Εκεί, οι κακορίζικοι και πεινασμένοι είναι πιθανόν να σκοντάψουν, να κοπανήσουν ένα δάχτυλο, να κοιτάξουν κάτω και να βρουν μπροστά τους μόνον τη θεόξερη ρίζα μιας γέρικης, ανεμοδαρμένης μηλιάς. 

Ακριβώς αυτό βρήκε μπροστά του και ο ήρωάς μας, ο Τζόννυ–

alt

«Εύρηκα!» αναφώνησε. Είπε Εύρηκα!, όχι κάτι πιο βαρύ, γιατί το είχε από καιρό πάρει απόφαση να μη βλαστημάει ποτέ – ούτε καν όταν η βλαστήμια ήταν, λόγω συνθηκών, ασυζητητί απαραίτητη (όπως συχνά συμβαίνει να είναι). Ο φουκαράς, ο βαριόμοιρος παππούς του Τζόννυ βλαστημούσε τόσο πολύ, που έφταναν οι βλαστήμιες του και για τους δυο τους. Αυτές λοιπόν οι βλαστήμιες του παππού κατακάθιζαν σαν το σύννεφο πάνω από το βαριόμοιρο το σπιτικό τους. Κάποτε, όταν ο Τζόννυ ήταν ακόμη πολύ μικρός, ένα κοπάδι περιστέρια χάθηκε μέσα σ’ αυτήν την ομίχλη κι από την απελπισία τους πέσανε ξερά, όλα τους, στη στέγη, με την κοιλιά να κοιτάζει τον ουρανό. Αυτό που σας λέω είναι γεγονός. Και είναι, επίσης, ο λόγος που ο Τζόννυ αποφάσισε να έχει πάντα μαζί του έναν ηθικό μπούσουλα, μήπως του τύχαινε να χαθεί καμιά φορά κι ήταν ανάγκη να βρει τον δρόμο του.

Άλλη οικογένεια δεν είχε γνωρίσει ο Τζόννυ. Και το να πει πως γνώριζε τον παππού του θα ήταν η αισιοδοξία προσωποποιημένη. Μια λοιπόν που πάμπολλες από τις τραγωδίες του κόσμου τούτου, είτε μεγάλες είτε μικρές, ξεπήδησαν από τα μυαλά των αισιόδοξων, θα κάνουμε κι εμείς μια χάρη στην ανθρωπότητα και θα μείνουμε προσηλωμένοι αποκλειστικά στα γεγονότα:

Ο παππούς του Τζόννυ ήταν άνθρωπος κακός.

alt

Η μόνη αληθινή συντροφιά του Τζόννυ ήταν ένα μελαγχολικό κοτόπουλο με παράξενο όνομα. Το λέγανε Η Λοιμώ κι η Λιμώ. Το πιθανότερο είναι ότι κάποτε, στο παρελθόν, τα κοτόπουλα ήταν δύο – το ένα Η Λοιμώ, το άλλο Η Λιμώ. Αλλά και πάλι πρέπει να παραμείνουμε προσηλωμένοι στο συγκεκριμένο γεγονός. Τώρα υπάρχει ένα κοτόπουλο με δύο ονόματα.

Η Λοιμώ κι η Λιμώ

Η Λοιμώ κι η Λιμώ σύρθηκε κι ήρθε να ραμφίσει αδύναμα και με απερίγραπτη κατανόηση το τραυματισμένο δάχτυλο του Τζόννυ. «Σ’ ευχαριστώ» της είπε ο Τζόννυ. «Να δεις που θα γιάνει». Πηγαινοερχόταν χοροπηδώντας στο ένα πόδι. Το ίδιο έκανε και το κοτόπουλο, γιατί νόμιζε ότι έτσι έπρεπε να κάνει. Ο Τζόννυ χαμογέλασε στην παλιά του φίλη. 

alt

Να πώς πήρε το κοτοπουλάκι μας το όνομά της–

Από τότε που θυμόταν ο Τζόννυ τον εαυτό του, ο παππούς του καλωσόριζε την ημέρα χιμώντας έξω στην αυλή με αγριοφωνάρες, σήκωνε σύννεφο τα χώματα με τις κλοτσιές του και ξελαρυγγιαζόταν χωρίς να απευθύνεται ειδικά σε κάποιον, Λοιμός και λιμός! Λοιμός και λιμός! Η Λοιμώ κι η Λιμώ το έβρισκε πολύ αστείο όλο αυτό. Άφηνε για λίγο κατά μέρος τη μελαγχολία της, έκανε μερικά βήματα κουνιστή και λυγιστή μ’ εκείνα τα κοκαλιάρικα ποδαράκια της και χτυπούσε ενθουσιασμένη τα μαδημένα φτερά της. Μετά ο παππούς του Τζόννυ ξανάμπαινε στο σπίτι, ξάπλωνε στο βρομερό πάτωμα κι έπαιρνε έναν υπνάκο. Ξυπνούσε περασμένο μεσημέρι. Όσην ώρα κοιμότανε, γουργούριζε σιγανά και τραγουδούσε ένα γλυκό, αγαπησιάρικο τραγουδάκι. Κάτι τέτοιες ώρες ο Τζόννυ ένιωθε πως τον αγαπούσε τον παππού του πιο πολύ από ποτέ.

Δυο καλές κουβέντες δεν είχε ακούσει ποτέ ο Τζόννυ από τον παππού του. Γι’ αυτό έμεινε με το στόμα ανοιχτό όταν ο παππούς βγήκε από το μισογκρεμισμένο καλύβι τους, έκανε λίγα βήματα στην αυλή και τον ρώτησε «Πώς είσαι; Να περπατήσεις μπορείς;»

Ο Τζόννυ ένιωσε τρισευτυχισμένος. «Ναι!» αποκρίθηκε. «Καλά είμαι. Σ’ ευχαριστώ!» 

«Ωραία» είπε ο παππούς. «Ε, τότε τράβα μέχρι την αγορά και πούλα το κοτόπουλο, για να ψωνίσεις κάτι να βάλουμε στο στόμα μας». 

alt

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το μουσείο της σύγχρονης αγάπης

Το μουσείο της σύγχρονης αγάπης

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χέδερ Ρόουζ «Το μουσείο της σύγχρονης αγάπης» (μτφρ. Βάσια Τζανακάρη), που κυκλοφορεί στις 24 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγορα...

Μια βραδιά με την Κλαιρ

Μια βραδιά με την Κλαιρ

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκαϊτό Γκαζντάνοφ «Μια βραδιά με την Κλαιρ» (μτφρ. Ελένη Μπακοπούλου), που κυκλοφορεί στις 21 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Αντίποδες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγορ...

Ο Πουαρό ερευνά

Ο Πουαρό ερευνά

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Agatha Christie «Ο Πουαρό ερευνά» (μτφρ. Χρήστος Μπαρουξής), που κυκλοφορεί στις 6 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
«Θυμόμαστε, δεν χρησιμοποιούμε» τη μνήμη του Ολοκαυτώματος

«Θυμόμαστε, δεν χρησιμοποιούμε» τη μνήμη του Ολοκαυτώματος

Για 5ο χρόνο οι εκδ. Γαβριηλίδης αφιερώνουν τον Ιανουάριο στη μνήμη του Ολοκαυτώματος με το σύνθημα «Θυμόμαστε, δεν χρησιμοποιούμε». Θα προβληθούν δύο ταινίες, μια στις 17 και μια στις 18 Ιανουαρίου στο Poems n' Crimes (Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι).

...

Μαρία Λαϊνά: «Αυτό το τίποτα που με καταδιώκει»

Μαρία Λαϊνά: «Αυτό το τίποτα που με καταδιώκει»

Η Μαρία Λαϊνά συνομίλησε με την Αργυρώ Μποζώνη, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Θυμάσαι τι είναι η ποίηση; Ιστορίες ποδηλασίας» (εκδ. Πατάκη).

Της Αργυρώς Μποζώνη

Πρίν ...

«Η προσωπικότητα και το έργο του Γιάννη Χρήστου φλερτάρουν με τον μύθο»

«Η προσωπικότητα και το έργο του Γιάννη Χρήστου φλερτάρουν με τον μύθο»

Ο συγγραφέας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος σε μια de profundis συζήτηση με τον Παναγιώτη Θεοδοσίου για την εξ αποστάσεως γνωριμία του με τον Γιάννη Χρήστου, τις περιπέτειες της μουσικής κληρονομιάς του, την ίδρυση της «Εταιρείας φίλων μουσικής Γιάννη Χρήστου».

...
Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube