Το σεντόνι

Εκτύπωση

altΤης Κατερίνας Ζαρόκωστα

Ρίχνω πετονιά, πιάνω αναμνήσεις. Ανεβαίνουν σπαρταριστές, αστράφτουν σαν κοιλιά ζωντανού ψαριού στον ήλιο.

Δυο κεφαλάκια στριμώχνονται στο ύψος του προσώπου μου, απ’ τη μεριά που κοιμάμαι, στο διπλό κρεβάτι. Ένα ξανθό, ένα μελαχρινό. Ανέβηκαν αθόρυβα τη σκάλα. Γυμνούλικα, όπως τα ’κανε η μάνα τους. Καλοκαίρι.

- Ξύπνα, έγραψε οκτώ το ρολόι.

Παραμερίζω, χώνονται κάτω απ’ το σεντόνι. Μυρωμένες αγκαλιές.

Ξαναρίχνω αγκίστρι, ανοίγει ορμητικά η πόρτα και μπαίνει εκείνη, βασίλισσα του Σαβά, Κλεοπάτρα και Φρέγια μαζί. Ψηλή, σοβαρή, αγέρωχη. Φοράει μακριά, λευκή, διάφανη πουκαμίσα που αφήνει να διαγράφονται τα στητά στήθη, τα δυνατά της πόδια. Η ολόμαυρη πλούσια κώμη πλεγμένη με καθαρό χρυσάφι.

Τραβώ το σεντόνι που του καλύπτει το πρόσωπο.

- Τι θέλεις μπαμπά;
- Την κόρη μου! Την κόρη μου!
- Εγώ είμαι κι είμαι εδώ.
- Την κόρη μου! Την κόρη μου!

Ίσα που κινεί τα χείλη ίσα που ξεσφίγγει τα δόντια. Έμπειρα χέρια με τραβούν προς τα πίσω.

- Μην του μιλάς. Μην τον κρατάς.

Δεν ήξερα… Έτσι τελειώνουν όλα;

- Κι έτσι αρχίζουν. Κάτω από ένα σεντόνι.

Τροφοδοτώ πάλι τ’ αγκίστρι με δολώματα κι ανεβαίνει εκείνη. Η πρώτη γυναίκα της ζωής μου. Ωραία, γενναία, δυνατή. Τρομοκράτισσα. Κάποτε –παιδί ήμουν– τυλίχτηκε γύρω απ’ τον καρπό μου το πλοκάμι μιας τσούχτρας. Βεντούζωσε. Το έβγαλαν κομμάτι κομμάτι. Μισός αιώνας από τότε κι ακόμη θυμάμαι το κάψιμο. Πυρωμένο σίδερο. Για μέρες. Έτσι καίνε τα λόγια της. Κομμάτι κομμάτι τα ξεκολλάω από πάνω μου.

Τέσσερις γενιές για να τυλιχτεί η κόκκινη κλωστή στην ανέμη.

- Το τέσσερα το ’χουμε για γρουσουζιά, έλεγε η ουκρανέζα Άννα.
- Γιατί;
- Είναι ο αριθμός των νεκρών.

Έτσι λοιπόν θα τελειώσουν όλα! Θα γίνω μια ανάμνηση που η βασίλισσα του Σαβά, Κλεοπάτρα και Φρέγια μαζί, και τα δυο αγαπημένα κεφαλάκια θ’ ανασύρουν πότε πότε στην επιφάνεια. Όπως κι εγώ…

altInfo

Η Κατερίνα Ζαρόκωστα γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε έναν κύκλο σπουδών Κοινωνικής Ψυχολογίας στην Ecole Pratique, στο Παρίσι. Για δύο περίπου δεκαετίες συνεργάστηκε με την Κρατική Ραδιοφωνία, στον χώρο των πολιτιστικών εκπομπών, και με την ΕΤ1 ως σεναριογράφος και συντονίστρια συζήτησης σε εκπομπές κοινωνικού και ψυχολογικού περιεχομένου. Συνεργάστηκε επίσης με εφημερίδες και περιοδικά στον τομέα του προσωπικού δοκιμίου και της βιβλιοπαρουσίασης. Έχει δημοσιεύσει συλλογές διηγημάτων, νουβέλες και μυθιστορήματα. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά και στα αγγλικά. Τελευταίο της βιβλίο το μυθιστόρημα Οι αδερφές Ραζή (εκδ. Μεταίχμιο). 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.  
Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τρίτη πρωί

Τρίτη πρωί

Του Αχιλλέα Τζορμακλιώτη

Πάρκαρε το μπλε Φίατ επάνω στη στροφή. Η πολυκατοικία ήταν ακριβώς απέναντι. Το διαμέρισμά της ξεχώριζε ανάμεσα στ’ άλλα: γλάστρες και φυτά πεταμένα τριγύρω – σωρός π’ έπνιγε τα τείχια και γονάτιζε τα ...

Deux grains de beauté

Deux grains de beauté

Της Ιώς Κούκη

Κοιτούσες επίμονα το γυμνό σου στέρνο στον καθρέφτη για χρόνια. Βρίσκονταν εκεί από τη στιγμή της γέννησής σου, οι δυο συμμετρικές σου ελιές. Δεν τις κληρονόμησες από κανέναν, γεννήθηκαν μαζί με σένα. Η απόσταση ...

Eros mortalis

Eros mortalis

Της Χριστίνας Ντούση

«Θα περάσουμε θαυμάσια, θα δεις». Η αεροσυνοδός με παίρνει από το ένα χέρι. Η μάνα μου αφήνει διστακτικά το άλλο. Το καρτελάκι με τη λέξη «ασυνόδευτο» χοροπηδά στο λαιμό μου. Στο αεροπλάνο, τη σκέφτομαι γι...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
«Θυμόμαστε, δεν χρησιμοποιούμε» τη μνήμη του Ολοκαυτώματος

«Θυμόμαστε, δεν χρησιμοποιούμε» τη μνήμη του Ολοκαυτώματος

Για 5ο χρόνο οι εκδ. Γαβριηλίδης αφιερώνουν τον Ιανουάριο στη μνήμη του Ολοκαυτώματος με το σύνθημα «Θυμόμαστε, δεν χρησιμοποιούμε». Θα προβληθούν δύο ταινίες, μια στις 17 και μια στις 18 Ιανουαρίου στο Poems n' Crimes (Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι).

...

Μαρία Λαϊνά: «Αυτό το τίποτα που με καταδιώκει»

Μαρία Λαϊνά: «Αυτό το τίποτα που με καταδιώκει»

Η Μαρία Λαϊνά συνομίλησε με την Αργυρώ Μποζώνη, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Θυμάσαι τι είναι η ποίηση; Ιστορίες ποδηλασίας» (εκδ. Πατάκη).

Της Αργυρώς Μποζώνη

Πρίν ...

«Η προσωπικότητα και το έργο του Γιάννη Χρήστου φλερτάρουν με τον μύθο»

«Η προσωπικότητα και το έργο του Γιάννη Χρήστου φλερτάρουν με τον μύθο»

Ο συγγραφέας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος σε μια de profundis συζήτηση με τον Παναγιώτη Θεοδοσίου για την εξ αποστάσεως γνωριμία του με τον Γιάννη Χρήστου, τις περιπέτειες της μουσικής κληρονομιάς του, την ίδρυση της «Εταιρείας φίλων μουσικής Γιάννη Χρήστου».

...