Νέο ταξίδι

Εκτύπωση

moican-neo-taxidiΟ Γιώργος Στόγιας, αφού διάβασε εκατοντάδες παιδικά βιβλία στις κόρες του και τους μαθητές του, έκατσε να γράψει το δικό του. Ένα βιβλίο για παιδιά που να είναι όπως ακριβώς θα το ήθελε, ως πατέρας, δάσκαλος και αναγνώστης λογοτεχνίας.

Η Book Press και ο συγγραφέας προσκαλούν μικρούς και μεγάλους να γίνουν οι «δοκιμαστές» της σειράς Ιστορίες σαν αυτοκόλλητα στον ουρανό. Να τις κάνουν θέατρο στο παιδικό δωμάτιο, στην τάξη ή απλά στη σκηνή του μυαλού τους με τα φώτα της φαντασίας. Εντυπώσεις ευπρόσδεκτες, σε οποιαδήποτε μορφή: ένα σχόλιο γονιού, μια ζωγραφιά ενός παιδιού, ένα τραγούδι μουσικού εμπνευσμένο από μια ιστορία. Όλα έχουν σημασία για το βιβλίο που θα φτιαχτεί στο τέλος αυτής της δημιουργικής διαδικασίας. Κάθε Κυριακή στην Book Press θα δημοσιεύεται μια από τις είκοσι ιστορίες της σειράς, συνοδευόμενη από ένα σχέδιο του moican και υποστηρικτικό υλικό για γονείς και εκπαιδευτικούς. Ένα ελάχιστο γλυκό δώρο για την εβδομάδα που ξεκινά...

Ιστορία 1η: Νέο ταξίδι

Ο Γιάννης ζει σε ένα σπίτι που μοιάζει με πλοίο μέσα στην τρικυμία.
Κανείς δεν είναι στο τιμόνι. Από την καμπίνα του καπετάνιου ακούγεται καβγάς.
Ο Γιάννης πηγαίνει το πρωί στο σχολείο ακόμη ζαλισμένος από το κούνημα της νύχτας.
Τα άλλα παιδιά τρέχουν στην αυλή, «λύκοι και αρνάκια», «κλέφτες κι αστυνόμοι».
Δεν του μιλάει κανείς. Αν θέλει, πρέπει να μπει μόνος του στο παιχνίδι.
Θέλει, αλλά δε βρίσκει το κουμπί που πρέπει να πατήσει για να πάρει μπρος.
Χτυπάει το κουδούνι και πάει πρώτος στη γραμμή να περιμένει.
Στο θρανίο εδώ και καιρό κάθεται μόνος. Οι μαθητές είναι μονός αριθμός.
Στην αρχή της χρονιάς ήταν σε ομάδες αλλά η δασκάλα είπε ότι ήταν πολύ άτακτοι.
Έτσι τους έβαλε δυο δυο. Ο Γιάννης περίσσεψε. Καλύτερα είμαι έτσι, σκέφτηκε.
Σήμερα ήρθε ένα καινούργιο κορίτσι στην τάξη, η Φάντουα από την Παλαιστίνη.
«Κάτσε εκεί», της είπε η δασκάλα, και ο Γιάννης άκουσε τα κοροϊδευτικά γέλια των αγοριών.
Στο μάθημα την άφησε να βλέπει από το βιβλίο του, της δάνεισε κι ένα ξυσμένο μολύβι.
Του έκανε εντύπωση που ήταν ευγενική και προσεκτική, ενώ δεν καταλάβαινε λέξη.
Στο διάλειμμα αγόρασε ένα σάντουιτς και της έδωσε το μισό.
Εκείνη έβγαλε το χαμ και τον ρώτησε αν το ήθελε, μόνο με κινήσεις.
Ο Γιάννης το πήρε και το έχωσε κατσούφικα μέσα στο δικό του μισό.
Ξεκίνησαν να τρώνε δίπλα δίπλα και να κοιτούν μαζί τα άλλα παιδιά να παίζουν.
Όταν τελείωσε το φαγητό της, η Φάντουα γύρισε και του χαμογέλασε, για ευχαριστώ.
Ο Γιάννης δεν ήξερε αν έπρεπε να χαμογελάσει πίσω, και έκανε τον αδιάφορο.
Η Φάντουα του καθάρισε ένα ψίχουλο που του είχε κολλήσει κάτω από το στόμα.
Εκείνος τινάχτηκε απότομα και έδιωξε το χέρι της, εκείνη έφυγε να πάει τουαλέτα.
Ο Γιάννης ανακουφίστηκε που έμεινε μόνος.
Μήπως όμως είχε κάνει βλακεία;
Καθώς περνούσαν οι μέρες, η Φάντουα και ο Γιάννης έκαναν όλο και πιο πολλή παρέα.
Στην αρχή, τα άλλα παιδιά, κυρίως τα κορίτσια, πετούσαν κακίες, ότι θα παντρευτούν κλπ.
Μετά, τους άφησαν στην ησυχία τους, ακόμη κι η δασκάλα ήταν ευχαριστημένη.
Ο Γιάννης βοηθούσε τη Φάντουα να μάθει ελληνικά.
Στα μαθηματικά μάλιστα, εκείνη έλυσε μια δύσκολη άσκηση, πρώτη από την τάξη.
Οι δυο τους συνεννοούνταν πια, με λίγη παντομίμα, λίγες λέξεις και πολλά βλέμματα.
Μια μέρα, έτσι στα ξαφνικά, η Φάντουα δεν ήρθε στο σχολείο.
Ούτε και την επόμενη, ούτε και την επόμενη.
Ο Γιάννης ρώτησε τη δασκάλα.
Εκείνη είπε ότι η Φάντουα μπορεί να πήγε πίσω στη χώρα της ή κάπου στην Ευρώπη.
«Επί τη ευκαιρία», συνέχισε η δασκάλα «είναι και κάτι άλλο, που δε μπορούσα να σας πω: Πριν έρθει εδώ, η Φάντουα ήταν σε ένα καράβι που ναυάγησε. Πέρασε ώρες στη θάλασσα, με ένα σωσίβιο, μέχρι να τη μαζέψουν».
Πήγε ακόμη κάτι να τους πει, αλλά σταμάτησε. ΄
Τους έδωσε ένα φυλλάδιο να χωρίσουν τις λέξεις σε συλλαβές.
Ο Γιάννης τελείωσε τη δουλειά του, ήταν πανεύκολη.
Με το μολύβι του έγραψε στο θρανίο, στην άδεια πια μεριά που καθόταν η Φάντουα: «Κα-λή τύ-χη».
 

effective-storytellingΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Οι ερωτήσεις που μπορείτε να βρείτε είναι εδώ είναι ανοιχτές και προσφέρονται για συζήτηση. Είναι καλό να χρησιμοποιηθούν, προσαρμοσμένες στο επίπεδο των παιδιών, αφού έχει επιτευχθεί η βασική κατανόηση της ιστορίας.

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Θέλω τον δικό μου πλανήτη

Θέλω τον δικό μου πλανήτη

Ο Γιώργος Στόγιας κλείνει με μια περιπέτεια επιστημονικής και αισθηματικής φαντασίας τον κύκλο των αυτοτελών ιστοριών του για παιδιά που προδημοσιεύτηκαν στην Book Press. 

...
Κλειστά για το καλοκαίρι, κλειστά για πάντα

Κλειστά για το καλοκαίρι, κλειστά για πάντα

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Στα γνώριμα στοιχεία από τον πρώτο κύκλο της σειράς –το ιδιαίτερο συγγραφικό ύφος, τα σχέδια του moican...

Ο Ορφέας και η Ευρυδίκη μόνοι στην κορυφή

Ο Ορφέας και η Ευρυδίκη μόνοι στην κορυφή

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Στα γνώριμα στοιχεία από τον πρώτο κύκλο της σειράς –το ιδιαίτερο συγγραφικό ύφος, τα σχέδια του moican...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
10 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ: Η Αλεξάνδρα Κ* γράφει...

10 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ: Η Αλεξάνδρα Κ* γράφει...

Πεζογράφοι και ποιητές εύχονται στην Book Press με ένα διήγημα ή ένα ποίημα γραμμένο ειδικά για τους αναγνώστες μας. Μια λέξη τα ενώνει: «δέκα». Σήμερα, η Αλεξάνδρα Κ*.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
10 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ: Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος γράφει...

10 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ: Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος γράφει...

Πεζογράφοι και ποιητές εύχονται στην Book Press με ένα διήγημα ή ένα ποίημα γραμμένο ειδικά για τους αναγνώστες μας. Μια λέξη τα ενώνει: «δέκα». Σήμερα, ο Δημήτρης Βαρβαρήγος.

Επιμέλεια: Κώστ...

10 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ: Η Εύα Μ. Μαθιουδάκη γράφει...

10 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ: Η Εύα Μ. Μαθιουδάκη γράφει...

Πεζογράφοι και ποιητές εύχονται στην Book Press με ένα διήγημα ή ένα ποίημα γραμμένο ειδικά για τους αναγνώστες μας. Μια λέξη τα ενώνει: «δέκα». Σήμερα, η Εύα Μ. Μαθιουδάκη.

Επιμέλεια: Κώστας...