του Φοίβου Καρζή
Η κρίση, φυσικά, τα σκεπάζει όλα. Αλλά, όπως έχει πει ο Τζορτζ Σόρος, όταν τραβιούνται τα νερά της παλίρροιας, βλέπουμε ποιοι κολυμπούσαν γυμνοί. Και σε ό,τι αφορά το βιβλίο, μια κυβέρνηση που συμπληρώνει (δεν μπορώ να πω «αισίως») έξι μήνες ζωής θα μπορούσε να έχει καταγράψει έστω μια συμβολική πρωτοβουλία για να μας πείσει ότι κάτι έχει αλλάξει στο υπουργείο Πολιτισμού από τις ηρωικές εποχές Καραμανλή-Ζαχόπουλου ή Λιάπη ή Σαμαρά.
του Φοίβου Καρζή
Οι εκδόσεις συλλογών άρθρων και ομιλιών είναι συνήθως άχαρα και βαρετά αναγνώσματα, που βλέπουν το φως περισσότερο από το άχθος της υποχρέωσης (ιδιαίτερα εάν πρόκειται για πονήματα τεθνεώτων) παρά από πραγματικό ενδιαφέρον. Οι εξαιρέσεις είναι σπάνιες και γι’ αυτό αξίζει να σταθεί κανείς στον τόμο με τις παρεμβάσεις ενός ανθρώπου που άφησε κληρονομιά στη χώρα και το χώρο του
του Φοίβου Καρζή
Ο Νοέμβρης επιβάλλει τη δική του ατζέντα: σκόρπια φύλλα από μπακαλοτέφτερα που πρέπει να συρραφούν σε προϋπολογισμό. Η αναδρομική διαπίστωση του κόστους μιας πενταετούς, τουλάχιστον, ανεμελιάς φέρνει στην επικαιρότητα όσα γράφονταν αυτά τα χρόνια για το αδιέξοδο που ερχόταν – και περνούσαν απαρατήρητα μέσα στον θόρυβο του δημοσιονομικού πάρτι.
Πάνε ήδη 15 μήνες που η λέξη «κρίση» είναι παντού. Συνήθως αντιμετωπίζεται στη μεγάλη κλίμακα, με «πολιτικό» τρόπο, ως απότοκο πολιτικών πράξεων ή παραλείψεων. Συνοψίζεται δηλαδή στην αναζήτηση μεθόδων για τον περιορισμό των επιπτώσεων, την υπέρβαση της συγκυρίας και την αποτροπή της υποτροπής.
του Φοίβου Καρζή
Σελίδα 1 από 2
TEMPO
